W głównych badaniach geofizycznych wykorzystano metodę magnetyczną, która należy do grupy metod pasywnych, czyli takich, gdzie w trakcie wykonywania pomiaru nie wprowadza się do badanego środowiska nowych parametrów fizycznych, a jedynie rejestruje wartości naturalnych zaburzeń, w tym przypadku naturalnego pola magnetycznego Ziemi. Magnetometry jako urządzenia niezwykle czułe, charakteryzują się wysoką rozdzielczością próbkowania (do 0.25 × 0.05 m) i prędkością wykonywania pomiaru. Metodą magnetyczną można wykrywać obiekty, które przez swoje właściwości fizyczne zaburzają ziemskie pole magnetyczne. Jest ona niezwykle użyteczna w przypadku poszukiwania obiektów, których wypełniska mogą zawierać większe ilości tlenków żelaza niż otoczenie, ale jest również wrażliwa na obiekty poddane obróbce termicznej, czy posiadające właściwości ferromagnetyczne, np. niektóre rodzaje skał. Warunkiem użyteczności tej metody – jak i w przypadku wszystkich metod geofizycznych, jest wystąpienie kontrastu pomiędzy właściwościami magnetycznymi poszukiwanego obiektu, a jego otoczeniem.

Wykorzystany sprzęt:

SENSYS DLM-98 wyposażony w sondę SENSYS FGM 650/3. Rozstaw sensorów: 650 mm, zakres pomiarowy: ±8 μT, czułość pomiaru: 0.6V/1 μT, rozdzielczość: <0.2nT;

Wózek SENSYS MXPDA pozwala na prowadzenie pomiarów kilkoma cewkami jednocześnie.

Autor zdjęcia: J. Woreta.